جو دت یک سرایدار با مدل موی پشت‌مو، شلوار جین سنگ‌شور و رویای پیدا کردن پدر و مادری است که در هشت سالگی، زمانی که کودکی پرخاشگر و بزرگ‌شده در یک شهرک کانکسی بود، آن‌ها را در گرند کنیون گم کرد. اکنون، جو با خوش‌بینی تزلزل‌ناپذیر خود، در حالی که آهنگ‌های ون هیلن را در ماشین ارزان‌قیمت و تقویت‌شده‌اش با صدای بلند پخش می‌کند، به تنهایی به جاده می‌زند تا خانواده‌اش را پیدا کند.

می‌گویند تاریک‌ترین ساعت شب درست قبل از سپیده‌دم است و در غذاخوری سانرایز، واقعاً شب از نیمه گذشته است. چهار زوج خود را در یک غذاخوری شبانه‌روزی دورافتاده می‌یابند، اما آن‌ها آن‌طور که به نظر می‌رسند نیستند. در طول شب، سرنوشت این افراد به هم گره می‌خورد: زوجی میانسال که در بحران زندگی خود به سر می‌برند، آشپزی که فکر می‌کند بالاخره راه پیشرفت خود را پیدا کرده است، پیشخدمتی در یک رابطه عاطفی بد، و یک جوان پانک و دوست‌دخترش که فکر می‌کنند این آخرین ایستگاه قبل از رسیدن به دنیای جدید و رویایی آسایش است. اما عجیب‌تر از همه، غریبه‌ای تاریک و دختر جوانی هستند که به نظر نمی‌رسد متعلق به این دنیا باشند. فیلمی درباره رویاهای بربادرفته، فرصت‌های ازدست‌رفته، عشق، ترس و مرگ.